Gabinet prywatny

twitter
logowanie/rejestracja
reklama

Leczenie przeciwgorączkowe dziecka

Postępowanie w gorączce

Gorączka należy do najczęstszych objawów, z jakimi pacjent zgłasza się do lekarza. Dotyczy pacjentów w każdym wieku. Właściwe postępowanie i edukacja pacjenta lub jego opiekunów odgrywa kluczową rolę w jej terapii. Do obowiązków lekarza należy dobór odpowiedniego leczenia, a następnie poinformowanie o nim w prosty sposób pacjenta. W tym celu został stworzony schemat, który ma na celu usprawnić komunikację lekarz–pacjent, skrócić czas przekazywania pacjentowi najistotniejszych informacji oraz uniknąć niedopowiedzeń i błędów w terapii. Do pobrania arkusz farmakoterpaii w gorączce.

Zespół rozrostu flory bakteryjnej jelita cienkiego (SIBO) – przyczyny, diagnostyka, leczenie

W ostatnich latach pojawia się coraz więcej publikacji na temat wpływu mikrobiomu na stan zdrowia człowieka. Obecnie stosowane metody diagnostyczne nie pozwalają na tanie i małoinwazyjne, kompleksowe badanie mikrobiomu jelita cienkiego. Jednym z jego zaburzeń jest zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO), który polega na zwiększeniu ilości bakterii w treści jelita cienkiego powyżej 105 CFU/ml. W diagnostyce SIBO najczęściej wykorzystuje się Wodorowy Test Oddechowy (WTO) z zastosowaniem laktulozy lub glukozy. Leczenie z wyboru stanowi antybiotykoterapia z wykorzystaniem ryfaksyminy lub metronidazolu. W pracy opisano także potencjalny związek SIBO z różnymi chorobami, jak np. otyłość, cukrzyca typu 1 czy zakrzepica żył głębokich.

Choroby przenoszone drogą płciową o etiologii bakteryjnej i zakażenia układu moczowego – aktualne zalecenia terapeutyczne

Choroby przenoszone drogą płciową stanowią poważny problem społeczny, a zakażenia układu moczowego należą do najczęstszych. W ich terapii niezbędne jest stosowanie antybiotyków. W obliczu narastającej oporności bakterii istotny jest wybór leku. Aby leczenie było skuteczne, musi być prowadzone zgodnie z aktualnymi standardami.

Porównanie skuteczności leków z grupy inhibitorów pompy protonowej w praktyce klinicznej

Inhibitory pompy protonowej (PPI) są aktualnie najskuteczniejszą grupą leków wykorzystywanych w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego powiązanych z obniżonym pH soku żołądkowego. Jest to grupa złożona z preparatów, które charakteryzując się podobnym mechanizmem działania, wykazują jednocześnie różnice we właściwościach farmakologicznych. Duża skuteczność wiąże się również ze znaczną popularnością tych leków. W 2013 r. w USA najczęściej sprzedawanym preparatem PPI był esomeprazol. Wciąż dużą popularnością cieszy się również pierwszy z wprowadzonych PPI – omeprazol, pomimo że w badaniach klinicznych potwierdzono wyższość esomeprazolu – jego S-izomeru. Trudno oprzeć się wrażeniu, że często wyborem konkretnego leku kierują przyzwyczajenia i utarte schematy postępowania, a nie dowody naukowe. W związku z tym nie powinna dziwić duża liczba badań opartych na porównaniach PPI.

Przegląd leków aktualnie stosowanych w terapii otyłości

Pomimo coraz większego skupienia się na otyłości, jako jednego z głównych problemów opieki zdrowotnej, postępy w zakresie leczenia i przeciwdziałania otyłości są nadal niewystarczające, aby zapobiec jej epidemii. Żadna z metod leczenia i profilaktyki otyłości nie została uznana za w pełni skuteczną i bezpieczną. Podstawową metodą leczenia otyłości jest terapia modyfikacją stylu życia, która opiera się na zmianie sposobu żywienia oraz zwiększeniu aktywności fizycznej. W przypadku wskazań do procesu terapeutycznego można dołączyć farmakoterapię lub leczenie chirurgiczne. Publikacja zawiera przegląd preparatów farmakologicznych aktualnie zarejestrowanych do stosowania w leczeniu otyłości i informacje o ich skuteczności, bezpieczeństwie, jak i możliwych skutkach ubocznych występujących w trakcie terapii.

Nowe wytyczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego

Rozmowa z Prof. Piotrem Jankowskim

W tym roku Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne i Europejskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego opublikowały nowe zalecenia dotyczące nadciśnienia tętniczego, które obowiązują w Polsce. Co zmieniło się w zasadach leczenia?

Jest kilka nowych zaleceń, które w istotny sposób zmieniły sposób postępowania. Po pierwsze, przykładamy większą wagę do pomiarów ciśnienia wykonywanych w domu oraz całodobowego ambulatoryjnego monitorowania ciśnienia (tzw. holter ciśnieniowy). Co prawda nadal obowiązuje zasada, że rozpoznanie NT opieramy na wynikch pomiarów przeprowadzonych w gabinecie, jednakże zwracamy większą uwagę na pomiary domowe. Dlaczego? Bowiem w ostatnich latach dowiedziono, że to właśnie wyniki pomiarów domowych lepiej niż wyniki pomiarów wykonanych w gabinetach pozwalają nam przewidzieć ryzyko wystąpienia zawału serca, udaru mózgu i innych chorób serca lub naczyń. Obecnie coraz lepiej rozumiemy też, że pomiary gabinetowe nie pozwalają nam dokładnie ocenić ciśnienia tętniczego, które pacjent ma na co dzień. Przykładem może być tzw. nadciśnienie białego fartucha. Wynikiem tego fenomenu jest znacznie wyższe ciśnienie tętnicze w gabinecie lekarskim niż jego wartość zmierzona w domu.

Najważniejsze działania niepożądane inhibitorów konwertazy angiotensyny

Inhibitory konwertazy angiotensyny I (ACEI) hamują działanie enzymu (ACE) przekształcającego angiotensynę I, posiadającą niewielkie działanie biologiczne, w bardzo mocno oddziałującą na organizm angiotensynę II. Dzięki silnemu, wielokierunkowemu i często niekorzystnemu działaniu angiotensyny II na organizm człowieka, hamowanie jej produkcji za pomocą ACEI, pierwotnie wynalezionych dla potrzeb leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, wykroczyło znacznie poza obszar kardiologii. Przez prawie 40 lat stosowania w farmakoterapii przeprowadzono wiele badań klinicznych z ich udziałem, w tym badań określających działania niepożądane. Można je więc uznać za leki dobrze poznane i przebadane. Należy oczywiście zachować ostrożność przy stosowaniu leków z tej grupy, mając na uwadze najczęściej występujące efekty uboczne: zawroty i bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze, suchy, nieproduktywny kaszel, duszność, ból brzucha i inne objawy ze strony przewodu pokarmowego. Należy odpowiednio reagować przy wystąpieniu działań niepożądanych, najczęściej redukując dawkę leku lub zamieniając na inny lek hipotensyjny.

Leczenie bezsenności

Zaburzenia snu należą do najczęstszych problemów zdrowotnych. Spośród nich bezsenność stanowi zazwyczaj powód szukania pomocy u lekarza. Bardzo ważny jest szczegółowy wywiad zebrany od pacjenta, który pomaga ustalić, z jakim typem zaburzeń snu mamy do czynienia i jaka może być przyczyna problemów pacjenta. W diagnostyce bezsenności istotne jest wykluczenie innych zaburzeń psychicznych. W terapii bezsenności zaleca się metody niefarmakologiczne. Do leczenia farmakologicznego zarejestrowane są pochodne benzodiazepiny i niebenzodiazepinowe leki nasenne. Warto pamiętać o konieczności krótkotrwałego stosowania tych leków ze względu na potencjał uzależniający. W praktyce klinicznej w przypadku bezsenności wykorzystuje się również leki z innych grup, m.in. leki przeciwdepresyjne. Dobierając lek dla konkretnego pacjenta należy uwzględnić specyficzny dla danej substancji profil działania, interakcje oraz działania niepożądane.

Telemedycyna jako metoda optymalizacji procesu leczenia pacjentów

Telemedycyna jest zdalną formą udzielania zindywidualizowanego świadczenia zdrowotnego przez osoby wykonujące zawody medyczne. Stanowi element procesu profesjonalnej, skoordynowanej opieki medycznej nad pacjentem, która do osobistych wizyt dodaje element kontaktu zdalnego. Jednym z przykładów telemedycyny jest program „Diabdis”, dedykowany osobom chorującym na cukrzycę, w którym użytkownicy mogą korzystać ze wsparcia nowych technologii oraz zdalnej opieki specjalistów i pomocy opiekunów programu.

Opieka koordynowana w Polsce na przykładzie endoprotezoplastyk. Zmiany dla praktyki lekarskiej

W pracy przedstawiono koncepcję koordynowanej opieki zdrowotnej oraz fundamentalne kierunki jej działania. Zaprezentowano schemat działania opieki koordynowanej w naszym kraju na przykładzie endoprotezoplastyki, ze szczególnym uwzględnieniem endoprotezoplastyki stawu biodrowego. Omówiono zadania lekarza na poszczególnych etapach tego procesu. Przedstawiono również doświadczenia międzynarodowe w zakresie opieki koordynowanej i wynikające z nich propozycje dla Polski.
Producenci informują
więcej »
reklama
Gabinet Prywatny
reklama

Na skróty

Informacje

 

Copyright © Medyk sp. z o.o

Od 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako "RODO"). W związku z tym chcielibyśmy poinformować o przetwarzaniu Twoich danych oraz zasadach, na jakich odbywa się to po dniu 25 maja 2018 roku - polityka prywatności. Administratorem danych osobowych jest Medyk Sp. z o.o. 01-015 Warszawa, Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5/54 NIP 5260204920.
Prosimy kliknij w przycisk "OK", jeżeli zgadzasz się na przetwarzanie przez Medyk Sp. z o.o. i naszych Zaufanych Partnerów Twoich danych osobowych, zbieranych w ramach korzystania przez Ciebie z usług, portali i serwisów internetowych Medyk Sp. z o.o. (w tym danych zapisywanych w plikach cookies) w celach poprawy funkcjonalności naszych serwisów. Zgoda jest dobrowolna i możesz ją w dowolnym momencie wycofać zmieniając ustawienia swojej przeglądarce internetowej (pliki cookie) lub informując nas o wycofaniu zgody na przetwarzanie danych osobowych. Szczegółowe informacje znajdują się w polityce prywatności, w której znajdziesz odpowiedzi na wszystkie pytania związane z przetwarzaniem Twoich danych osobowych. Pełny dostęp do zasobów strony internetowej możliwy jest po zalogowaniu, niektóre treści strony internetowej dostęne są wyłącznie dla osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi. W takim przypadku niezbędne jest podanie Swoich danych osobowych.
OK