2026-03-12 Artykuł

Astma jest jedną z najczęstszych chorób na świecie. Terapia inhalacyjna stanowi podstawę terapii w każdym stadium astmy. Jednakże skuteczność leków wziewnych zależy w dużej mierze od umiejętności prawidłowego użytkowania inhalatora przez pacjenta i przestrzegania zaleconego schematu leczenia. Leki wziewne mogą być podawane w postaci inhalatorów ciśnieniowych (pMDI; ang. pressurized metred dose inhaler), inhalatorów ciśnieniowych indukowanych wdechem (BA-MDI; ang. breath actuated MDI), inhalatorów proszkowych (DPI, ang. dry powder inhaler), inhalatorów miękkiej mgły (soft mist inhaler) oraz nebulizacji. W przypadku inhalatorów pMDI dla zapewnienia skuteczności depozycji leku w dolnych drogach oddechowych konieczne jest zsynchronizowanie momentu uwolnienia dawki leku z początkiem wdechu. W porównaniu z inhalatorami pMDI inhalatory DPI wymagają nieco większego wysiłku wdechowego (różnica ta dla większości chorych jest nieodczuwalna). Inhalatory miękkiej mgły do swojego działania nie potrzebują gazu nośnego. Są skuteczne przy mniejszych dawkach leku. Natomiast  nebulizatory zmieniają roztwór leku w drobną mgiełkę. Charakteryzuje je łatwość obsługi.

Światowa Inicjatywa na rzecz Astmy (Global Initiative for Asthma – GINA) definiuje astmę jako: ,,heterogenną chorobę, zwykle charakteryzującą się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowym. Jest ona definiowana przez objawy ze strony układu oddechowego takie jak świszczący oddech, duszność, ucisk w klatce piersiowej i kaszel, które zmieniają się w czasie, mają różne nasilenie i którym towarzyszy zmienne ograniczenie wydechowego przepływu powietrza’’.

Copyright © Medyk sp. z o.o