Opublikowany w czerwcu tego roku przegląd systematyczny i metaanaliza Hearing Loss in Adults With Diabetes and Prediabetes: A Systematic Review and Meta‐Analysis pokazują, że problem umiarkowanego do ciężkiego niedosłuchu (≥ 40 dB HL) dotyczy co czwartej dorosłej osoby chorującej na cukrzycę. Autorzy publikacji podkreślają, że stwierdzone w ramach analizy zwiększone szanse występowania ubytku słuchu u pacjentów diabetologicznych przemawiają za włączeniem rutynowych badań audiometrycznych do standardowej opieki nad osobami z cukrzycą. W szczególności powinno dotyczyć to młodszych dorosłych (poniżej 60. r.ż.) oraz osób zamieszkujących w krajach o niskich i średnich dochodach, gdzie skala problemu wydaje się największa.

Autorzy badania sprawdzili także, czy osoby z cukrzycą częściej mają klinicznie istotny ubytek słuchu niż osoby bez cukrzycy. Porównanie danych z 11 badań, obejmujących łącznie 17 051 pacjentów, w tym 1881 osób z cukrzycą, wykazało, że osoby z cukrzycą miały ponad dwukrotnie większe szanse wystąpienia ubytku słuchu niż osoby, które na nią nie chorują. Wynik ten był istotny statystycznie i potwierdził się w różnych analizach. Ubytek słuchu na poziomie większym lub równym 40 dB ma duży wpływ na codzienne funkcjonowanie i komfort życia pacjenta. Do konsekwencji postępującego pogorszenia słuchu należą m.in.: utrudnienie rozumienia mowy w hałasie, zwiększony wysiłek związany ze słuchaniem, trudności komunikacyjne, negatywny wpływ na kontakty społeczne czy zdrowie psychiczne.