Koenzym Q10 (CoQ10) jest endogennym, lipofilowym związkiem uczestniczącym w mitochondrialnym transporcie elektronów, syntezie ATP i ochronie antyoksydacyjnej. Ze względu na duże zapotrzebowanie energetyczne mięśnia sercowego jego niedobór może mieć znaczenie w patofizjologii chorób układu krążenia. Wyniki badań wskazują, że długotrwałe stosowanie CoQ10 jako uzupełnienie standardowej terapii niewydolności serca może zmniejszać częstość poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, hospitalizacji i zgonów, jednak wnioski te wymagają potwierdzenia w większych badaniach. Łączna suplementacja CoQ10 i selenu również wiązała się z mniejszą śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych u osób starszych, jednak taka formuła nie pozwala na rozdzielenie efektów działania obu tych składników. CoQ10 może też nieznacznie obniżać ciśnienie skurczowe. Skuteczność suplementacji zależy w dużej mierze od biodostępności preparatu, jego formulacji oraz cech osobniczych. CoQ10 należy traktować jako potencjalne wsparcie, a nie jako zamiennik standardowego leczenia.

Cząsteczka CoQ10 ma silnie lipofilowy charakter i należy do grupy chinonów. Liczba 10 oznacza dziesięć jednostek izoprenowych w łańcuchu bocznym, które warunkują małą polarność oraz swobodne przemieszczanie się cząsteczki w obrębie dwuwarstwy lipidowej. Koenzym Q10 występuje w postaci utlenionej, ubichinonu (ubidekarenonu) oraz zredukowanej – ubichinolu.